Heidenau fabriek in Heidenau

Ik bezocht zonet de bandenfabriek van de beroemde “Heidenau Banden”, waarvan volgend verslag:

Om 13u bieden we ons aan aan de receptie. We krijgen veiligheidsinstructies, trekken een fluo hesje aan, en maken kennis met Markus, onze gids, die hier al 22 jaar werkt.
Met hem doorlopen we de fabriek, en maken kennis met de achtereenvolgende stappen in de productie van een motorband, hetgeen hier nog heel artisanaal gebeurt.

- Rubber mengen: verschillende soorten rubbers worden hier gemengd volgens geheim recept. Ze worden aangevoerd vanuit een andere fabriek, waar ze samengesteld worden uit natuurrubber, synthetisch rubber en additieven (roet, silica en zwavel). Die gemengde rubber wordt in een lang lint geperst, en zal het loop-, grip- of slijtvlak vormen
- Karkas opbouwen: textieldraden worden in lagen gelegd, inclusief stalen hieldraden op maat van de velg.
- Band assembleren: alle onderdelen (binnenlaag, karkas, zijwand, loopvlak) worden samengevoegd tot een nog zachte band zonder profiel.
- Vulkaniseren in mal: onder hoge druk en hoge temperatuur krijgt de band zijn definitieve vorm en profiel, en hardt het rubber uit.
- Controle en afwerking: inspectie op fouten, balans en vormcorrectheid.

Al deze processen nemen heel wat mankracht in beslag, 5 dagen per week, dag en nacht.
Als kers op de taart krijg ik een net afgewerkte band te zien, nog dampend van de hitte, totaal identiek aan deze waarmee ik destijds doorheen de steppe van Azië hobbelde: de K60 Scout.
De gids vertelt dat specifiek voor de K60 Scout niet zozeer het proces van belang is, maar de parameters:
Hardere compound → lange levensduur (typisch voor reizen), maar daardoor wel wat minder grip bij nattigheid
Groot blokprofiel → tractie offroad
Middenstrook (bij grotere maten) → minder slijtage op asfalt
Relatief stijve karkas → stabiliteit met zware motoren
Ondertussen hebben ze een nieuwe band voor het nòg zwaardere werk: de 'Ranger'.

Dag Alain, leuk je verslagje te lezen.
Ik heb jaren met Heidenau gereden maar ben afgehaakt toen ze op de 150 breedte die middenstrook introduceerden. In NL levert dat niet zozeer een issue op maar zodra je bijv. richting de Balkan gaat en je daar binnenwegen hebt waarvan het asfalt over tientallen kilometers is gefreesd (grover dan we in Nederland gewend zijn) dan word je niet bepaald blij omdat je motor gigantisch gaat dweilen.
Met de Ranger heb ik geen ervaring.

Als je in de buurt bent is een bezoekje echt de moeite waard. Vooraf reserveren!
Nog wat foto's:

Nog wat foto's:
(de 2 gele stipjes op een van de foto's duidt aan waar het ventiel moet komen)

V-Twin schreef : Ik heb jaren met Heidenau gereden maar ben afgehaakt toen ze op de 150 breedte die middenstrook introduceerden. In NL levert dat niet zozeer een issue op maar zodra je bijv. richting de Balkan gaat en je daar binnenwegen hebt waarvan het asfalt over tientallen kilometers is gefreesd (grover dan we in Nederland gewend zijn) dan word je niet bepaald blij omdat je motor gigantisch gaat dweilen.

Akkoord. Ook bij nattigheid niet de beste band. Maar bij lange reizen heb je weinig banden die voldoende grip en kilometers garanderen. De Trailmax Mission van Dunlop was er ook zo een, even goed of even slecht, hoe je het ziet.
Op mijn laatste reis (30.000km; bandenwissel na 20.000km) reden we allen probleemloos op Mitas E07.

De Balkan heeft bovendien zijn eigen problemen, los van de banden. Men gebruikt er marmerkorrels in de asfalt, wat op zich reeds spekglad is bij de minste regen, of zelfs wanneer er een dun laagje stof op ligt.

Herkenbaar die Balkan uitdagingen.
Toeval is dat ik onder mijn CRF1100 nu ook met Mitas E07 rij, vooralsnog alleen achter maar voor het ITT in Duitsland moet ik aan de voorzijde ook wat anders en komt daar ook een Mitas E07.